W dniu 29-go września br. na Jasnej Górze odbyło się spotkanie przedstawicieli SESA z bp. Arturem Ważnym, Przewodniczącym Zespołu KEP ds. Nowej Ewangelizacji.
Zaproszonych zostało 96-ciu przedstawicieli Szkół z całej Polski. Większość obecnych stanowili księża. Siedlecką SNE reprezentowała Agnieszka Krzeska.
Podczas spotkania omawiane były dwa tematy:
1. Znaki czasu a nowa ewangelizacja
2. Model katechezy parafialnej i aktywny w niej udział środowisk ewangelizacyjnych
Ad. 1. We wprowadzeniu do tematu została przypomiana Konstytucja Gaudium et spes, która nawołuje i zobowiązuje każdego członka Kościoła Katolickiego do rozpoznawania i odczytywania znaków czasu. Podkreślono pozytywny wpływ wypełniania tego zobowiązania na szerzenie Dobrej Nowiny oraz na rorozwój Kościoła Katolickiego.
Podczas pracy w grupach naszym zadaniem było określić, gdzie rozpoznajemy znaki czasu w naszych środowiskach lokalnych i jaką mamy konkretną odpowiedź – propozycję, by przekształcić je w znaki nadziei.
Przykłady znaków czasu i rozwiązań przedstawionych przez grupy robocze:
– rozwój AI i mediów społecznościowych, idący w parze z wycofaniem społecznym (będącym wynikiem lęków nabytych podczas pandemii i utrwalonych m.in. działaniem mediów) oraz z przeładowaniem nadmierną ilością bodźców płynących z ekranów, mediów, reklam, tempa życia. Odpowiedź: konieczność wyjścia do ludzi bezpośrednio, bez ulotek czy reklam internetowych, a przez stanięcie twarzą w twarz z drugim człowiekiem. Wyjście to powinno przejawiać się cichym towarzyszeniem do momentu, aż człowiek sam zechce podjąć kolejne kroki ku rozwoju wiary i relacji z Bogiem.
– większa otwartość na korzystanie z profesjonalnej pomocy psychoterapeutycznej (być może w wyniku większego zapotrzebowania na tego typu pomoc lub jako odpowiedź na wzrost świadomości konieczności rozwoju osobistego). Odpowiedź: łączenie wiary i psychologii (np. w wydarzeniach o charakterze zarówno religijnym, jak i psychologicznym lub łączenie w konferencjach zagadnień mających podobne cechy jak chociażby porównanie pychy i efektu Dunninga-Krugera.) Ukazywanie,że psychologia i wiara idą ze sobą w parze oraz wzajemnie się dopełniają.
– rozłam między rodzicami i dziećmi, coraz mniej czasu spędzanego wspólnie przez rodziny. Odpowiedź: ewangelizacja rodziców dzieci komunijnych z uwzględnieniem spotkań mających na celu pogłębienie wiary rodziców, a także spotkania o charakterze ewangelizacyjmym kierowane do rodziców dzieci komunijnych, w miejsce typowych spotkań z proboszczem parafii przed I Komunią.
Ad.2. Drugi temat dotyczył wdrożenia w każdej parafii w Polsce zawodu katechisty. Osoba pełniąca taką rolę miałaby za zadanie przeprowadzać zajęcia katechetyczne na terenie parafii, co byłoby uzupełnieniem lub alternatywą (w przypadku niekorzystnych zmian prawnych w naszym państwie) dla tradycyjnej szkolnej katechezy. Ponadto katechezy parafialne miałyby również wymiar ewangelizacyjny.
Dyskusja polegała na poszukiwaniu rozwiązań, które ułatwiłyby współpracę osób świeckich z księżmi w danych parafiach w celu wdrożenia owego zawodu. Niestety, wiele głosów w dyskusji dotyczyła problemu braku takiej współpracy, zamknięcia księży na współpracę z osobami świeckimi (głos osób świeckich) i odwrotnie – osób świeckich na współpracę z parafią (głos księży). Rozwiązaniem tego problemu wydaje się otwartość i już w tym momencie budowanie relacji między osobami ze środowisk nowej ewangelizacji a osobami tworzącymi daną parafię. Budowanie relacji miałoby odbywać się poprzez:
– włączenie się w pomysły i oczekiwania osoby,z którą docelowo chcielibyśmy nawiązać współpracę;
– nawiązywanie przyjaźni poprzez ciche towarzyszenie, wysłuchanie danej osoby, czy – bardziej przyziemnie – wspólne posiłki.
Wdrożenie nowego zawodu w każdej parafii niewątpliwie jest pewnym procesem, który będzie wymagał dużego zaangażowania oraz przede wszystkim otwartości i gotowości do współpracy. Nie jest jednak zadaniem niemożliwym do wykonania. Odpowiedź na znaki czasu jaką jest bezpośrednia rozmowa z drugim człowiekiem oraz ciche jej towarzyszenie jest jednocześnie rozwiązaniem problemu dotyczącego wprowadzenia zawodu katechisty i katechezy parafialnej.
Podsumowanie: Spotkanie przedstawicieli SESA na Jasnej Górze przypomniało jak ważna jest współpraca i zawiązywanie relacji w szerzeniu Dobrej Nowiny. Rozpoznawanie znaków czasu ułatwia dobranie najskuteczniejszych rozwiązań w działaniach ewangelizacyjnych. Z dumą mogę powiedzieć, że Szkoła Nowej Ewangelizacji Diecezji Siedleckiej znaki czasu rozeznaje, a rozwiązania, takie jak osobiste zapraszanie wszystkich parafian na Parafialne Misje Ewangelizacyjne, wydaje się jedną z najskuteczniejszych form ewangelizacyjnych w dzisiejszym świecie.
Opracowała: Agnieszka Krzeska
Zostaw komentarz